Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Αμ, έλα που δεν είναι το ευρώ το πρόβλημα…


Σε αυτή τη δίνη των ημερών, έχουμε κληθεί όλοι μας να διαλέξουμε ο καθένας, τη μια όχθη του ποταμού. Καλούμαστε να πούμε ΝΑΙ ή ΌΧΙ σε ένα ερώτημα που δυστυχώς μόνο όσοι το συνέταξαν το καταλαβαίνουν και εν τέλει να πούμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ.

Έχω καταλήξει όμως με όση λίγη γνώση ή μικρή πείρα μπορώ να διαθέτω, ότι τελικά η ζωή μας και η συνέχεια μας ως λαού και κράτους δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα ενός μονοδιάστατου και ψευδεπίγραφου ερωτήματος που θέτει μια κυβέρνηση ή ακόμα και ενός σαφέστερου ερωτήματος περί Ευρώ ή Δραχμής.

Πόσο αληθινό όμως μπορεί να είναι τελικά το ερώτημα ότι για τη σημερινή κατάσταση φταίει το Ευρώ και οι Ευρωπαίοι; 

Το πρόβλημα δυστυχώς είναι πολύπλοκο, βαθύτατα κοινωνικό και πολιτικό με ρίζες τουλάχιστον στα 40 χρόνια μεταπολίτευσης. Είναι ζήτημα νοοτροπίας βάσει του τρόπου με τον οποίο μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν όλες οι γενιές αυτά τα χρόνια.

Τόσα και τόσα συνέβησαν, τα οποία όλοι τα ζήσαμε και τα γνωρίζουμε αλλά φαίνεται να τα προσπερνάμε. Διογκωμένο δημόσιο, κακοδιαχείριση, ανοργανωσιά, μίζες, κακές υπηρεσίες στους πολίτες, πάταξη κάθε προσπάθειας επιχειρηματικότητας, γραφειοκρατία, κακός συνδικαλισμός, κλειστά επαγγέλματα, μονοπώλια, ζημιογόνες δημόσιες και δημοτικές επιχειρήσεις για το βόλεμα κομματικών στρατών. Σπατάλες και μόνο σπατάλες. 

Μήπως τελικά οι άφρονες πολιτικές δεκαετιών τόσο με τη δραχμή όσο και με το ευρώ, ΔΗΛΑΔΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ φταίνε που φτάσαμε εδώ; Μήπως το νόμισμα είναι απλά ένα εργαλείο;

Το πλήρωμα του χρόνου  ήρθε, γιατί για όλες τις παραπάνω πρακτικές κάποτε θα υπήρχε ένας τέλος. Νομοτελειακή εξέλιξη ή απλά μαθηματικά είναι αυτό.  Αυτό το τέλος ήρθε μαζί με την  λιτότητα των μνημονίων. Αυτή η 5χρονη μνημονιακή εμπειρία βασίστηκε με ευθύνη των κυβερνήσεων σε άκρατες φορομπηχτικές πολιτικές και ελάχιστες πραγματικές μεταρρυθμίσεις. 

Όμως το ζητούμενο των μνημονίων στο τέλος, βασίζεται σε μια απλή εξίσωση που θα έπρεπε να την εφαρμόζουμε από συστάσεως του κράτους. Θα σπαταλάς όσα παράγεις. Τώρα, με τα μνημόνια σπαταλάμε πολύ λιγότερα γιατί στην εξίσωση πρέπει να προσθέσουμε και την επιστροφή στους δανειστές αυτών που τους χρωστάμε.

Κοντολογίς, η ύπαρξη της Ελλάδας εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας δεν είναι ζήτημα μόνο που έχει να κάνει με το νόμισμα. Είναι αναγκαία η ύπαρξη της Ελλάδας μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων λειτουργίας που δεν θα επιτρέπει την αναπαραγωγή των πολιτικών που μας έφεραν εδώ. Αυτό το πλαίσιο μόνο η Ευρώπη μπορεί να το προσφέρει και ας φαίνεται σήμερα να έχει χάσει τον προσανατολισμό της.

Σε προσωπικό επίπεδο αν υπήρχε τρόπος να μου εγγυηθεί κάποια αόρατη δύναμη ότι η ελληνική πολιτική (και οι εκπρόσωποί της) και η ελληνική κοινωνία θα έβαζε κανόνες που δεν θα επέτρεπαν να επαναληφθούν όσα ζήσαμε τα τελευταία 40 χρόνια  δεν θα είχα πρόβλημα ακόμα και αν πηγαίναμε σε δικό μας νόμισμα.  Όμως τίποτα δεν δείχνει να είναι έτσι τα πράγματα.

Ακόμα και σήμερα ο λαός μέσα στη δυστυχία του γίνεται μέτοχος υποσχέσεων για επιστροφή στην ευμάρεια. Ε αυτό δεν μπορεί να γίνει. Τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια. Τόσο δύσκολο είναι να μας πουν την αλήθεια;

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Τη χρειαζόμαστε τη δημοτική αστυνομία;


Δεν ξέρω αν η νέα κυβέρνηση στο πλαίσιο της επιστροφής όλων στο δημόσιο συμπεριέλαβε και τη Δημοτική Αστυνομία, βάζοντάς την και αυτή στον κουβά.

Έστω και έτσι όμως, πιστεύω ακράδαντα ότι ο κάθε Δήμος, πολύ περισσότερο ο δικός μας  Δήμος Αχαρνών, χωρίς τη Δημοτική Αστυνομία είναι κουτσός. Η επιλογή να παύσει αυτό το σώμα η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν πέρα για πέρα λάθος.

Το υποστηρίζω αυτό με την εμπειρία, του ότι ως διοίκηση του δήμου πέσαμε πάνω στην αλλαγή. Είδα το πριν, είδα και το μετά. Στο μετά, η αυθαιρεσία χτύπησε κόκκινο. Μα στη στάθμευση, μα στην αφισορρύπανση, μα στις κατασκευές, παντού.

Σε πολλούς τομείς λοιπόν ο Δήμος είχε και έχει παντελή αδυναμία ελέγχου.
Τώρα που υπάρχει η προοπτική επιστροφής, η Δημοτική Αστυνομία πρέπει να οφείλει να στηρίξει με κάθε τρόπο το καλύτερό της πρόσωπο. Είναι η μεγάλη ευκαιρία να επιστρέψει  ως σώμα, βοηθός του πολίτη, έχοντας όμως την έξωθεν καλή μαρτυρία. Δεν αρκεί εγώ, ως αντιδήμαρχος, ο οποίος είδα από μέσα τη δουλειά τους να λέω καλά λόγια. 

Γιατί κακά τα ψέματα, υπήρξαν ευτυχώς πολύ λίγες περιπτώσεις όπου καταγράφηκαν και κακές συμπεριφορές και αδιαφορία. Οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για να διαβάλουν, ένα κατά τα άλλα απαραίτητο και αξιόπιστο σώμα υπαλλήλων. Από εμπειρία το αναφέρω ότι στο 90% των περιπτώσεων το δίκαιο ήταν της Δημοτικής Αστυνομίας στις όποιες διενέξεις προέκυψαν.


Καλή επιστροφή λοιπόν στα παιδιά της Δημοτικής Αστυνομίας, γιατί και χρήσιμοι είναι και ανάγκη τους έχουμε για τη διασφάλιση της ευνομίας σε σημαντικά ζητήματα της πόλης. 

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Δικαίωση και συνέχεια… με αφορμή την υπόθεση Αμυγδαλέζα


Δεν θα ασχοληθώ με όσα τραγελαφικά και θεατρινίστικα  συμβαίνουν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν με εκφράζουν. Σκέφτομαι αλλιώς και ευτυχώς δεν είμαι ο μόνος.
Θα ασχοληθώ με τα σημαντικά, αυτά που μας ενώνουν και αυτά που προάγουν το κοινό συμφέρον.
Ένα από αυτά είναι το Κτήμα της Αμυγδαλέζας και αξιοποίησή του. Στο Δημοτικό Συμβούλιο χθες, η Δημοτική Αρχή έφερε προς ψήφιση την υπογραφή μνημονίου συνεργασίας με την Ελληνική Αστυνομία.
Μεταξύ άλλων ο Δήμος Αχαρνών θα λαμβάνει μίσθωμα 550.000 ευρώ ετησίως για το χώρο των σχολών της αστυνομίας και ρυθμίζονται διάφορα άλλα θέματα να οποία αν προχωρήσουν θα επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των δημοτών.
Θα αναφέρω κυρίως  γιατί αισθάνομαι δικαιωμένος. Γιατί οι προσπάθειές μας ως δημοτική αρχή δεν πήγαν χαμένες. Τα 3,5 χρόνια το θέμα της Αμυγδαλέζας το παλέψαμε νομικά με αποτέλεσμα  το μνημόνιο που ψηφίστηκε χτες να το έχουμε δημιουργήσει  εμείς κατά 80% και πλέον. Με νομικά μέσα και πολιτικές παρεμβάσεις  η Αστυνομία, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, υποχώρησε μπροστά στα δίκαια αιτήματά μας. Όμως δεν  προλάβαμε να το υπογράψουμε όσο ήμασταν διοίκηση.
Όμως αισθάνομαι ευτυχής γιατί μια νέα δημοτική αρχή έρχεται να συμπληρώσει και να επαυξήσει τα κέρδη. Το 80%, το έφτασε παραπάνω.
Κατά την άποψη μου αυτή πρέπει να είναι η λογική της εκάστοτε διοίκησης. Να έχει πνεύμα συνέχειας όσων θετικών δημιουργήθηκαν από τους «αντιπάλους».
Δεν κρύβω ότι κινήσεις ρεβανσισμού με ενοχλούν. Και έχουν υπάρξει τέτοιες. Όμως τα μεγάλα θέματα είναι μπροστά. Και αυτά μόνο με κοινή δράση και συνεργασία θα φέρουν κέρδη στο δημότη.
Γι’ αυτό χθες ήμασταν εκεί, σύμφωνοι με τη διοίκηση, σύμφωνοι με το μνημόνιο συνεργασίας που για την πόλη μας μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει.


υγ: Η όλη διαδικασία όπως την είχαμε ξεκινήσει δεν είχε να κάνει με το Κέντρο Μεταναστών. Είχε προηγηθεί άλλωστε. Το πώς θα αντιμετωπίσει αυτό το θέμα η διοίκηση δεν μπορώ να το γνωρίζω, αλλά πάλι εδώ μαζί θα είμαστε αν προκύψει κάτι καλό.  

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

Ο χώρος στάθμευσης στον σταθμό του προαστιακού


Διάβασα τις προηγούμενες ημέρες την ανακοίνωση ενός συνδημότη μας του οποίου εκλάπη το αυτοκίνητο το οποίο είχε σταθμεύσει στον σταθμό του Προαστιακού.
Με αφορμή αυτό το γεγονός επισκέφθηκα το χώρο στάθμευσης που με πολύ κόπο είναι η αλήθεια κερδίσαμε μετά από συνεχείς επαφές με την Τραινοσε και την Εργοσε μαζί με τον τότε αντιδήμαρχο Παναγιώτη Γκίκα. Ο χώρος δημιουργήθηκε παράλληλα με αρκετά άλλα έργα γύρω από το ΣΚΑ που στόχο είχαν την αποτροπή της πρόσβασης παραβατικών ατόμων από το σταθμό προς τη συνοικία του Αγίου Δημητρίου.
Ο χώρος στάθμευσης λοιπόν είναι έτοιμος από την άνοιξη που μας πέρασε. Έχει πρόσβαση και στους δύο σταθμούς (Προαστιακού και γραμμής Αθήνας - Θεσσαλονίκης).
Λόγω του ότι βρήκα μόνο 4-5 σταθμευμένα οχήματα μου δόθηκε η εντύπωση ότι μάλλον ο χώρος δεν είναι γνωστό ότι υπάρχει.
Για βοήθεια των χρηστών του σταθμών τραίνου και προαστιακού, δημοσιεύω ένα βίντεο με την οδό πρόσβασης στο χώρο.


Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Με ποιες διαδικασίες έγινε η επιλογή νηπίων στους παιδικούς σταθμούς;

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Σεπτεμβρίου, στη διάρκεια των ανακοινώσεων ρώτησα μεταξύ άλλων τον κύριο  Κασσσαβό ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΓΙΝΕ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΝΗΠΙΩΝ στους παιδικούς σταθμούς του Δήμου.
Ο πρότυπος κανονισμός λειτουργίας των παιδικών σταθμών ορίζει ότι συστήνεται επιτροπή για την επιλογή των νηπίων.
Αυτή την επιτροπή τη συστήσαμε όπως όριζε ο κανονισμός τον Ιούνιο. Δεν την ενεργοποιήσαμε μέσα στο καλοκαίρι προκειμένου να δοθεί χρόνος στη νέα δημοτική αρχή να συμμετάσχει. Πράγματι , με νέα απόφαση του διοικητικού συμβουλίου τροποποιήσαμε την επιτροπή ώστε σε αυτή να συμμετέχει μέλος της νέας δημοτικής αρχής.
Τελικά να σας πω τι έγινε.
Με απόφαση Δημάρχου από όσο έμαθα ορίστηκε παράνομα και αντικανονικά μια νέα επιτροπή (αυτό δεν επιτρέπεται καθώς η ΔΗΦΑ έχει δικό της ΔΣ) η οποία έβγαλε τα δικά της αποτελέσματα.
Μην ψάξει κανείς να βρει σοβαρά κριτήρια στην επιλογή των νηπίων. Δεν υπάρχουν. Η επιλογή των νηπίων είναι παντελώς αυθαίρετη. Μάλλον υπάρχει ένα κριτήριο… η γνωριμία!
Και επειδή κάποιοι θα πουν. Ο Αναγνωστόπουλος μέσα σε ένα μήνα  άρχισε την αντιπολίτευση, έχω να απαντήσω  το εξής: αυτά τα ζητήματα είναι ζητήματα προόδου της κοινωνίας. Αν την έννοια αξιοκρατία και δικαιοσύνη η νέα δημοτική αρχή δεν την στηρίξει τώρα που είναι αρχή δεν θα το κάνει ποτέ. Εμείς κριθήκαμε.
Εμείς ως παράταξη αυτό που έπρεπε να κάνουμε το κάναμε και καταγγείλαμε τη διαδικασία. Είναι στο χέρι του κάθε θιγόμενου πολίτη όμως να μην αφήνει στην εξουσία να συνεχίζει την ασυδοσία που δήθεν μέχρι χτες πολεμούσε.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Μια πόλη όμηρος ενός "συμπολίτη" με εμμονές: 400.000 ευρώ για λακκούβες φεύγουν από την πόλη μας


Αυτά τα χρόνια που υπηρέτησα στη διοίκηση τον Δήμου Αχαρνών σε διάφορες θέσεις συνάντησα αρκετές φορές σε ορισμένους ανθρώπους ή ομάδες ανθρώπων τη στείρα άρνηση για να προχωρήσει οτιδήποτε.
Κορυφαία περίπτωση «συμπολίτη» μας αυτού του είδους είναι ο κ. Κώστας Ζίγκηρης δημοσιογράφος που διαχειρίζεται το Ελευθερο Βήμα Αχαρνών.
Ο κ. Ζίγκηρης σήκωσε τις τελευταίες μέρες προ των εκλογών όλο το βάρος της προεκλογικής εκστρατείας του κ. Κασσαβού. Η παράταξη του τελευταίου, έκανε σημαία τα δημοσιεύματα του κ. Κώστα Ζίγκηρη, ενός ανθρώπου με εμμονές, και εκπεφρασμένη εμπάθεια έναντι του Σωτήρη Ντούρου και συνεργατών του.
Τα δημοσιεύματα του κ. Ζίγκηρη βασίζονται πάντα στην εξάντληση της τυπικότητας με βάση τη νομοθεσία και καθόλου στην ουσία για τα θέματα που απασχολούν τους συμπολίτες μας. Και δεν μένει ο ίδιος πάντα στη δημοσίευση τέτοιων ανούσιων θεμάτων. Προβαίνει διαρκώς σε καταγγελίες αφού  ο ίδιος εκτός από δημοσιογράφος έχει ανακηρυχθεί σε αυτόκλητο εισαγγελέα.

Έχει λοιπόν προβεί σε εκατοντάδες καταγγελίες. Στις περισσότερες από αυτές οι υπηρεσίες της Αποκεντρωμένης Περιφέρειας δεν απαντούν.
Δυστυχώς όμως ασχολήθηκαν με μια υπόθεση όπου η Αποκεντρωμένη Περιφέρεια ακύρωσε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία ο Δήμος Αχαρνών με χρηματοδότηση 400.000 ευρώ από την Περιφέρεια Αττικής θα αποκαθιστούσε τα προβλήματα σε αρκετούς δρόμους της πόλης. Με λίγα λόγια ο Δήμος Αχαρνών εξασφάλισε 400.000 ευρώ για λακκούβες αλλά ΔΕΝ θα τα πάρει εξαιτίας μιας ανούσιας και ανώφελης καταγγελίας.
Το ζήτημα έχει δύο διαστάσεις:
Μια τυπική και μια ουσιαστική
Το τυπικό πρόβλημα που ανακαλυψε ο κ. Ζίγκηρης ήταν ότι η απόφαση λήφθηκε σε έκτακτο και όχι σε προγραμματισμένο Δημοτικό Συμβούλιο!!!
Με αυτό το τυπικό πρόβλημα μόνο ένα μυαλό γεμάτο εμμονές όπως του κ. Ζίγκηρη θα μπορούσε να ασχοληθεί. Η Αποκεντρωμένη Περιφέρεια δεν θα ασχολιόταν σε καμία περίπτωση αν δε γινόταν η καταγγελία. Ποιος είναι  ο λόγος που ο κ. Ζίγκηρης προέβει στην καταγγελία στην Αποκεντρωμένη Περιφέρεια με την οποία ακυρώθηκε η απόφαση;
Ε γ ώ   σ η κ ώ ν ω   τ α   χ έ ρ ι α   ψ η λ ά ! 
Υπάρχει νοήμων άνθρωπος στην πόλη μας ο οποίος μπορεί να το εξηγήσει; Δεν το πιστεύω!
Η μόνη εξήγηση που δίνω όλα αυτά τα χρόνια με βάση τη δράση του κ. Κώστα Ζίγκηρη, είναι ότι ικανοποιείται, όταν βρίσκει τρόπους να σταματάει κάθε διαδικασία για το καλό της πόλης και των δημοτών. Προφανώς μόνο ιατρικά μπορεί να υπάρξει ανάλυση του φαινομένου.

Ποια είναι όμως η ουσία για τον συμπολίτη μας, τον κάτοικο των Αχαρνών, για όλους εμάς;;;
Ότι ένα τεράστιο πρόβλημα της πόλης που το βιώνουμε καθημερινά και είναι από τους λόγους που δεν επανεκλεγήκαμε θα παραμένει άλυτο. Οι λακκούβες για τις οποίες όλοι καθημερινά βρίζουμε και κινδυνεύουμε θα είναι εκεί.
Ενας  ε μ μ ο ν ι κ ό ς   ά ν θ ρ ω π ο ς  θα έχει γυρίσει αυτάρεσκα στο σπίτι του στη Νέα Φιλαδέλφεια (ποσο αρρωστημένο είναι ένας που ΔΕΝ μένει στην πόλη μας να προβαίνει συνεχώς σε καταγγελίες για το Δημο Αχαρνών)  επειδή  για ακόμα μια φορά έκανε μια καταγγελία από εμπάθεια και κακία και τέλος εμείς οι δημότες θα κυκλοφορούμε σε δρόμους με λακκούβες.

Α.. και ο Ντούρος έχασε!

Και μια αφιέρωση στον κ. Ζίγκηρη (κλεμμένη)
Τι φταίει;
-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
-Φταίει ο θεός που μας μισεί!
-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
-Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
“ποιος φταίει; Ποιος φταίει;… κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.
(Κώστας Βάρναλης)